Kaftontwerp : Frederik Hulstaert

Een wandeling met mijn Pokémon

Margo de Groot Coenen

Soms worden je gedachten in een richting gedwongen, wandel je een stuk en stuit je nietsvermoedend op een zeer wezenlijke vraag. Gewoon door een reeks gebeurtenissen en gebeurtenisjes. Ik maak u deelgenoot van mijn huidige zwerftocht. Het begint ogenschijnlijk klein en ook nog wel hilarisch. Ik laat mijn golden retriever Boris uit, we gaan een klein namiddagrondje maken door de buurt. Een voordeur gaat open en voor ik met mijn ogen kan knipperen, hangt een jongetje van een turfje hoog om de hals van mijn verbaasde hond. Boris gaat er pardoes bij zitten. ‘Papa, papa, kijk nou’, krijt het turfje. ‘Een echte Pokémon, een hele echte! Wat lief is deze!’. Ik heb nog nooit een Pokémon gezien en kan niet getuigen of mijn wollige, blonde hond daarop lijkt. De vader glimlacht beminnelijk, geeft het turfje gelijk en ontknoopt zijn kind van Boris’ hals. Boris geniet na van de knuffels en ik constateer enigszins verschrikt dat ik blij ben dat hij niet met ballen is bekogeld, zoals naar ik meen gebruikelijk in de virtuele wereld van het Pokémonspel. Glimmend loopt het jochie verder, zijn dag kan niet meer kapot, de virtuele wereld is zojuist tot knuffelig leven gekomen.

...lees verder...