Over

Streven staat voor kritische reflectie op cultureel-maatschappelijke ontwikkelingen in diverse gebieden: van filosofie tot film, van recht tot kunst, van theologie tot economie. Geïnspireerd door de christelijke traditie wil de redactie ruimte creëren voor dialoog met uiteenlopende opvattingen en kanttekeningen plaatsen bij paradigma en systeem. Streven wil in tijden van relativisme en zapcultuur op zoek blijven naar verdieping. Daarom kiest het tijdschrift uitdrukkelijk voor langere bijdragen die ook ingewikkelde zaken helder voor het voetlicht brengen. Streven gelooft in genuanceerd, geïnspireerd en weloverwogen denken. Wij zijn ervan overtuigd dat het blad, als het zich de identiteit van het actualiteitsmagazine aan zou meten, zijn meerwaarde zou verliezen. Streven wil juist bewust een tegenwicht bieden tegen de rappe en vaak verwarrende meningenlawine in de populaire media. Het is juist bedoeld voor de lezer die liever eerst een stapje terugzet alvorens te kunnen oordelen. Streven wil niet onmiddellijk maar weldoordacht met actuele ontwikkelingen bezig zijn.

Streven is een van de weinige essayistische tijdschriften in de Lage Landen. Weinig andere bladen bieden zo’n atelier voor het informerende essay. Bovendien zijn we ook in de tijd voortdurend aanwezig, met het maandelijks verschijningsritme zelfs ongeëvenaard. En ook zijn we open. Breng de auteursvelden in kaart en je ziet dat Streven medewerkers uit vele, verschillende hoeken aantrekt. Streven richt zich namelijk niet op mensen van een bepaalde leeftijd of gezindte, wel op een ‘generatie die de geest heeft’, op personen met een verlangen naar geïnspireerde verdieping. Mensen voor wie het een vanzelfsprekende zaak is dát ze denken en hun denken open houden.

Stilistisch willen wij zoveel mogelijk alle professioneel jargon vermijden, maar toegeeflijkheid wat het inhoudelijke niveau betreft, wijzen we beslist af. Er wordt vandaag al genoeg vulgariserend en populariserend gedacht. Als wij er altijd angstvallig op uit zijn ons denken te fatsoeneren naar de maat van de doorsnee consument, dan verliest het juist zijn aantrekkelijkheid en belang en geven wij onze reden van bestaan op. We gaan ervan uit dat we schrijven voor vitaal geïnteresseerde lezers, van wie wij evenveel creativiteit verwachten als van onze auteurs.