Als de rivierbedding zich verlegt – Over twijfel en zekerheid

Guido Vanheeswijck

Als de rivierbedding zich verlegt

Over twijfel en zekerheid

Vorige maand verdedigde Benjamin De Mesel in Streven de stelling dat er grenzen zijn aan de plicht die de kritische filosoof zichzelf vaak voorhoudt, de plicht om aan alles te twijfelen. Maar, reageert Guido Vanheeswijck, een filosoof moet altijd waakzaam blijven en de paradigmatische vanzelfsprekendheden van de eigen tijd in vraag blijven stellen. De authentieke filosoof bevindt zich in de ongemakkelijke positie tussen die van de dogmatisch scepticus enerzijds en die van de paradigmatisch dogmaticus anderzijds.

verschenen: Mei 2017, blz. 385

jaargang: 84/05

Een gemeenschap van eenzame wandelaars (II)
Een gemeenschap van eenzame wandelaars (I)
De banaliteit van het moreel kompas
De windstilte van de ziel
Hannah Arendt over denken als verzet in duistere...
Camus over mateloosheid als crisis van het mens-zijn
Beschermen zonder af-schermen
Albert Camus over revolte en gematigde burgerlijke ongehoorzaamheid
Crisis Zonder Oordeel
Besluit: Van ik naar wij
Vrijheid tegen wil en dank
Een einde aan de eindtijd
Een pleidooi voor historisch begrijpen
Zelfzorg en opofferingsmoraal
Verdien je vanuit moreel oogpunt wat je financieel...
Waarom net deze tijd Habermas nodig had
Religie en de moderne tijd
Waar komt moraliteit vandaan? Een dialoog in mij
De vele levens van Ludo Abicht
Onvrije wil
Bladwijzers in Boek Europa
De maakbare mens
De les van Gyges
Het gebrul van de onheuglijke waterval (II)
Het gebrul van de onheuglijke waterval (I)
Een vergeten stem in de receptie van Heinrich...
Ethiek in praktijk en theorie van de gezondheidszorg
Verstond Tocqueville de democratie?
Waarom we bang zijn
De Trumpfluisteraar (III)