Amerikaans-Russisch antagonisme in verband met China

L.L.S. Bartalits

Amerikaans-Russisch antagonisme in verband met China

Al kan president Nixon tengevolge van de Amerikaans-CHinese besprekingen in Moskou onderhandelen vanuit een zekere positie van macht, het zou niet alleen onverstandig, maar zelfs voor de vrede gevaarlijk zijn, Rusland in een positie van isolement te willen dringen. De Russen hebben de laatste dertig jaar laten zien, dat ze zich niet laten intimideren.

verschenen: Mei 1972, blz. 755

jaargang: 39/08

Het grote raadsel van de Grote Terreur
De politieke gevolgen op lange termijn van Poetin
Fascisme in postmoderne tijden
Hoe de kaders te schetsen van een economische...
Een korte Nieuwjaarsoverdenking
Hedendaagse overweging: autoritarisme
Rusland: een ideologie voor binnenlands, en één voor...
Opus Dei en Project 2025
Oorlogsnarratief domineert in Westerse media
Hoe de toenemende inkomensongelijkheid te beheersen die het...
Trump: een neoliberale agenda najagen met directe middelen
De Trumpfluisteraar (III)
De Trumpfluisteraar (II)
De Trumpfluisteraar (I)
Waarom oorlog?
Interview met Andy Winnick
Nomonhan, 1939
Te veel of te weinig Ricardo?
Niets (zinvols) te zeggen
‘Het is mijn innerlijk kind’
Gaza, de eeuwige Achilleshiel
‘Nu zijn de dingen anders, we moeten niet...
De lokroep van het geweld
Grenzen verleggen
De afbraak van het vertegenwoordigende stelsel en de...
Het algemeen belang
Hoe de dominante stroming algemene economische principes losliet...
Syrische geostrategie voor en na het Assad-tijdperk: ...
Naar een Palestina zonder de Palestijnen?
Een nieuwe kijk op de Franse Revolutie