Arendtsogen – Over de verbeelding van geweld

Christophe Van Eecke

Arendtsogen

Over de verbeelding van geweld

Zowel in de media als in de kunst is er een tendens om geweld steeds directer in beeld te brengen. Maar hoe kun je geweld verbeelden zonder het uit te buiten? Vanuit Hannah Arendts boek The Origins of Totalitarianism wil dit essay aantonen dat de verbeelding van geweld pas werkelijk lukt wanneer ze uitdrukt hoe geweld mensen traumatiseert. Niet de directe uitbeelding van geweld, maar de symbolische vertolking van het trauma maakt geweld in de kunst zinvol. Dit wordt onder andere toegelicht aan de hand van de film Irréversible en het werk van Hermann Nitsch.

verschenen: Februari 2007, blz. 114

jaargang: 74/02

Een gemeenschap van eenzame wandelaars (II)
Een gemeenschap van eenzame wandelaars (I)
De banaliteit van het moreel kompas
De windstilte van de ziel
Hannah Arendt over denken als verzet in duistere...
Camus over mateloosheid als crisis van het mens-zijn
Beschermen zonder af-schermen
Albert Camus over revolte en gematigde burgerlijke ongehoorzaamheid
Crisis Zonder Oordeel
Besluit: Van ik naar wij
Vrijheid tegen wil en dank
Een einde aan de eindtijd
Een pleidooi voor historisch begrijpen
Zelfzorg en opofferingsmoraal
Verdien je vanuit moreel oogpunt wat je financieel...
Waarom net deze tijd Habermas nodig had
Religie en de moderne tijd
Waar komt moraliteit vandaan? Een dialoog in mij
De vele levens van Ludo Abicht
Onvrije wil
Bladwijzers in Boek Europa
De maakbare mens
De les van Gyges
Het gebrul van de onheuglijke waterval (II)
Het gebrul van de onheuglijke waterval (I)
Een vergeten stem in de receptie van Heinrich...
Ethiek in praktijk en theorie van de gezondheidszorg
Verstond Tocqueville de democratie?
Waarom we bang zijn
De Trumpfluisteraar (III)