Berekend toeval – Afscheid van Kieslowski

Gie Van Den Berghe

Berekend toeval

Afscheid van Kieslowski

We komen terug een van de grote filmevenementen van vorig jaar, de trilogie Trois Couleurs: Bleu, Blanc & Rouge van de Poolse cineast Krzysztof Kieslowski en zijn vaste co-scenarist, Krysztof Piesiewicz. Behalve over vrijheid (blauw), gelijkheid (wit) en broederlijkheid (rood), gaat Trois couleurs over de ideologie en de maatschappij die die waarden beweert na te streven: de Verlichting en de eruit voortgekomen liberale democratie. Twee Poolse intellectuelen evalueren datgene waardoor het Westen zich het meest onderscheidt van het voormalige Oostblok: het kapitalisme.

verschenen: Maart 1995, blz. 229

jaargang: 62/03

De overdreven lijdensweg van Rocco
De vele levens van Ludo Abicht
Een buitenaards geschenk: Arrival
Corpus Christi: een relaas over gebrokenheid en verzoening
Babette’s Feast en de heiliging van het leven
The Truman Show: de vrije wil opnieuw bezocht
Gitzwart en toch geestig: Memories of murder van...
Des Hommes et des Dieux: waarvan getuigen wij?
Spaceman – Op zoek naar betekenis in de...
Megalopolis: ‘The riches of an Emersonian mind’
Adam’s Apples: een absurdistisch bekeringsverhaal
De treurnis van onnodige biopics
Spaceman – Op zoek naar betekenis in de...
Small things like these: naastenliefde voorbij de vrijblijvendheid
Hoe je met grauw realisme naar het Sublieme...
The Young Pope: meer dan een studie in...
De ambivalente ruwheid van Léon Morin, prêtre
Vergeten nog voor het ooit bestond: Reflections in...
De Laatste Generatie of de Eliminerende Massa: daar...
Dune – een film die aanmoedigt om verder...
Zo interessant is The zone of interest niet
Netflix Messiah: een verrassende thriller
Een hutspot van twijfelachtige kwaliteit: Poor things van...
Napoleon – het Waterloo van Ridley Scott
Het zien maar niet kunnen helpen van de...
Even fabelachtig als onbegrijpelijk: The boy and the...
Patricia Highsmith en haar kinderen
Caruso en de boot die de berg beklom:...
Beef: een antropologische schets van de strijdende mens
Oppenheimer: Nolan op z’n meest menselijk en cerebraal