Bruno Bettelheim: een psychotherapeut over kindersprookjes

P. Pelckmans

Bruno Bettelheim: een psychotherapeut over kindersprookjes

Bruno Bettelheim, een ‘great old man’ van de Amerikaanse psychotherapie heeft, mede door zijn therapeutische praktijk, het sprookje opnieuw ontdekt. Wat men vaak aan het sprookje verwijt – het optimisme en het zogenaamde gebrek aan realisme – acht hij juist bijzonder goed aangepast aan de eigen-aardige ontwikkeling van het kind naar de volwassenheid. Toch blijkt het sprookje (veel) ouder te zijn dan de boeiende interpretatie ervan, die Bettelheim uiteraard binnen de huidige maatschappelijke en familiale context situeert.

verschenen: Juli 1978, blz. 876

jaargang: 45/10

Schuldig landschap, een begrip van Armando
Johan de Witt en Baruch de Spinoza
Een glasscherf in het oog
De schrijver is een moordenaar. Over Georges Arnaud
De mol en de mus over diepte versus...
‘Sommige vragen kun je alleen beantwoorden met een...
Georg Trakl vertaald en toegelicht
Bruidsschat voor mijn zoon Ibrahim
En altijd is het de vrouw
De les van Gyges
Het gebrul van de onheuglijke waterval (II)
Het gebrul van de onheuglijke waterval (I)
‘J’avais toujours raison’
Brood en wijn
Vier weggedeemsterde gedichten van Jorge Luis Borges in...
Wie knoeit is dapper
De metafysica van Moby-Dick
Het spoor dat achterblijft
Ziekte en Engagement
Quinten Weeterings en de Posthistoire
Psychiatrische experimenten
Éric Michaud
‘Het is mijn innerlijk kind’
Brideshead Revisited en het katholicisme
Vagina monetaria dentata. Over onwelvaart van Steve Marryt
Mijn Queer Kruisweg
Cirkels in steen
Betje Wolff springlevend
Maart 1678: De eerste moderne roman?
Rory Stewart, Politics on the Edge: boekbespreking