Centraal perspectief en geseculariseerde cultuur

Andre De Laet

Centraal perspectief en geseculariseerde cultuur

Na de late herontdekking van Ptolemaos’ cartografische methode (gebaseerd op een rooster van hoogte- en breedtelijnen) brak de wetenschappelijk verantwoorde centrale perspectief voorgoed door tijdens de Renaissance. Met de uitgesproken didactische ets van A. Dürer voor ogen betoogt de auteur dat de nieuwe, objectief-afstandelijke benadering van de ruimte tegelijk toch weer subjectiever – eenzijdiger op de mens betrokken – was dan de ontwerpers ervan bedoelden of beseften.

verschenen: Maart 1988, blz. 533

jaargang: 55/06

Kundry, een meervoudig personage in de opera Parsifal...
Een liedje is meer dan een audiobestand
Kunst tot en met: het recente werk van...
Oefeningen in compassie
Aleksandr Grechaninov, bruggenbouwer
Chaos, geordend
Kunst zonder Grenzen, Venetië Biënnale 2024
De wijn is op!
Ensor en de toerist
Het leven is maar een droom – Ode...
Januari 1677: de laatste première van Racine I
In Memoriam Bill Viola (1951-2024)
Dolly Parton. Over muziek, covers, originaliteit en feminisme
Geslaagd: de speelse, verfraaiende, opwekkende streetart van Invader
Christelijke feministische theologie
De blik. Fotografisch werk van Karim Abraheem
Februari 1673
Napoleon – het Waterloo van Ridley Scott
Patricia Highsmith en haar kinderen
Verlatenheid bij Ziegelaar, du Bouchet en Trakl
‘Que sais-je?’
Krassen, kruisen en kreten
De Willy Mays van de cinema: 8 ½...
Susan Sontag in het koninkrijk van de zieken...
Susan Sontag in het koninkrijk van de zieken...
150 jaar Ralph Vaughan Williams
Stilte
Koorzanger
Documenta fifteen: een ander begrip van kunst
Yazujiro Ozu: Early Spring