Chaos en angst – Over Primo Levi en Jorge Semprún

Eva Van de Wiele

Chaos en angst

Over Primo Levi en Jorge Semprún

Dertig jaar geleden, op 11 april 1987, stortte Primo Levi zich in de trappenhal van zijn palazzo op nummer 75 van Corso Re Umberto in Turijn. Daarmee maakte hij een eind aan zijn leven en aan zijn schrijverschap. Maar hij gaf zo het literaire leven terug aan een andere overlevende van de kampen, Jorge Semprún. De twee zijn om meer dan één reden met elkaar te verbinden.

verschenen: April 2017, blz. 314

jaargang: 84/04

Bruidsschat voor mijn zoon Ibrahim
En altijd is het de vrouw
De les van Gyges
Het gebrul van de onheuglijke waterval (II)
Het gebrul van de onheuglijke waterval (I)
‘J’avais toujours raison’
Brood en wijn
Vier weggedeemsterde gedichten van Jorge Luis Borges in...
Wie knoeit is dapper
De metafysica van Moby-Dick
Het spoor dat achterblijft
Ziekte en Engagement
Quinten Weeterings en de Posthistoire
Psychiatrische experimenten
Éric Michaud
‘Het is mijn innerlijk kind’
Brideshead Revisited en het katholicisme
Vagina monetaria dentata. Over onwelvaart van Steve Marryt
Mijn Queer Kruisweg
Cirkels in steen
Betje Wolff springlevend
Maart 1678: De eerste moderne roman?
Rory Stewart, Politics on the Edge: boekbespreking
Kafka und kein Ende möglich
Januari 1677: de laatste première van Racine II
Culturele revolutie in het land van Kafka en...
December 1674: de laatste première van Pierre Corneille
Hommage aan Eileen
Waarom de klassieke tragedie haar publiek niet verveelde
De dood van een soldaat. Verteld door zijn...