De Filippijnen: het linkse dilemma

John J. Caroll

De Filippijnen: het linkse dilemma

Onder Marcos speelde de communistische partij een leidende rol zowel in het gewapend verzet van het NAP (New People’s Army) als in de politieke organisatie van het NDF (New Democratic Front) dat alle krachten van de oppositie heette samen te bundelen, ongeacht hun ideologische (ten dele religieuze) meningsverschillen. Dit uiteraard dubbelzinnig bondgenootschap ging allang met heel wat strubbelingen gepaard en is nu nog precairder geworden doordat vele linkse leiders voor de moeilijke keuze staan tussen respect voor een democratische meerderheid, uit een overwacht hoek opgedoken, en gebruik of misbruik van een twijfelachtig eenheidsfront om de eigen partijpolitieke doelstellingen door te drukken.

verschenen: Juli 1987, blz. 886

jaargang: 54/10

Andrew Winnick over de blijvende aantrekkingskracht van Trump...
Yoeri Andropov: een man die een tweede Deng...
Verdien je vanuit moreel oogpunt wat je financieel...
Werken of niet werken
Het grote raadsel van de Grote Terreur
De politieke gevolgen op lange termijn van Poetin
Fascisme in postmoderne tijden
Hoe de kaders te schetsen van een economische...
Een korte Nieuwjaarsoverdenking
Hedendaagse overweging: autoritarisme
Rusland: een ideologie voor binnenlands, en één voor...
Opus Dei en Project 2025
Oorlogsnarratief domineert in Westerse media
Hoe de toenemende inkomensongelijkheid te beheersen die het...
Trump: een neoliberale agenda najagen met directe middelen
De Trumpfluisteraar (III)
De Trumpfluisteraar (II)
De Trumpfluisteraar (I)
Waarom oorlog?
Interview met Andy Winnick
Nomonhan, 1939
Te veel of te weinig Ricardo?
Niets (zinvols) te zeggen
‘Het is mijn innerlijk kind’
Gaza, de eeuwige Achilleshiel
‘Nu zijn de dingen anders, we moeten niet...
De lokroep van het geweld
Grenzen verleggen
De afbraak van het vertegenwoordigende stelsel en de...
Het algemeen belang