De illusionist van Freek de Jonge

Paul Verstraten

De illusionist van Freek de Jonge

Wat bezielt een cabaretier als Freek de Jonge, die juist aan de ongemeen vaardige omgang met de taal zijn jarenlange succes te danken heeft, om een ‘stomme’ film te maken, waaruit elk gesproeken woord moed-willig werd geweerd? Het tragikomische verhaal van de twee broers van De Illusionist illustreert misschien op des te treffender wijze hoeveel en hoe indringend het medium van de film inderdaad met louter beelden en geluiden weet te ‘zeggen’ en mee te delen.

verschenen: April 1984, blz. 643

jaargang: 51/07

De snobs slaan de plank mis
Bird: de urban jungle en de verdwijnende horizon...
Godland: een andere christenreis
The New Pope ofwel: Ecce Homo – Zie...
De overdreven lijdensweg van Rocco
De vele levens van Ludo Abicht
Een buitenaards geschenk: Arrival
Corpus Christi: een relaas over gebrokenheid en verzoening
Babette’s Feast en de heiliging van het leven
The Truman Show: de vrije wil opnieuw bezocht
Gitzwart en toch geestig: Memories of murder van...
Des Hommes et des Dieux: waarvan getuigen wij?
Spaceman – Op zoek naar betekenis in de...
Megalopolis: ‘The riches of an Emersonian mind’
Adam’s Apples: een absurdistisch bekeringsverhaal
De treurnis van onnodige biopics
Spaceman – Op zoek naar betekenis in de...
Small things like these: naastenliefde voorbij de vrijblijvendheid
Hoe je met grauw realisme naar het Sublieme...
The Young Pope: meer dan een studie in...
De ambivalente ruwheid van Léon Morin, prêtre
Vergeten nog voor het ooit bestond: Reflections in...
De Laatste Generatie of de Eliminerende Massa: daar...
Dune – een film die aanmoedigt om verder...
Zo interessant is The zone of interest niet
Netflix Messiah: een verrassende thriller
Een hutspot van twijfelachtige kwaliteit: Poor things van...
Napoleon – het Waterloo van Ridley Scott
Het zien maar niet kunnen helpen van de...
Even fabelachtig als onbegrijpelijk: The boy and the...