Guido Vanheeswijck

De lach en de waarheid

In het oeuvre van Milan Kundera en Vaclav Havel is de lach overal aanwezig als de expressie van een wantrouwen t.o.v. elke geproclameerde waarheid. Maar maakt de lach het bestaan ondraaglijk licht of draaglijk zwaar? Is er de lach om of de lach vanuit de waarheid? Zij confronteren ons met de cruciale vraag: welke lach tekent zich af op het gezicht van het nieuwe Europa? lach op het gezicht van het nieuwe Europa (Kundera & Havel)

verschenen: September 1991, blz. 996

jaargang: 58/11

Het einde en het begin van de geschiedenis
Pascal postuum II: Januari 1670
Pascal postuum I: Januari 1670
Begrensde Tolerantie, Botsende Meningen
Einstein ontmoet Kafka
De onvervalste ‘vrouwelijke natuur’
Hoeveel werkelijkheid kan de hedendaagse filosoof nog verdragen?...
Nostalgie naar de ware wereld
De Griekse voorvaders van de Verlichting
Vooruitgangsoptimisme als pleidooi voor de status quo
Elementaire deeltjes
Basisbaan of basisinkomen? Normatieve vragen over de toekomst...
Heb niet te veel vertrouwen in vertrouwen
Therapie tegen ecodepressie
De Politieke Menagerie
In de ban van Big Brother
Verlichte Filosofen over de Islam
Albert Camus, een denker voor onze tijd
Waarom zo cynisch?
Het dagboek van Louis Dupré: de waarheid van...
Het mensenrecht op zinloosheid in de Summa Atheologica...
Gedachten over abortus en ‘pro-life’
Religie als poëzie
Met de slurf van een orkaan
NFT: n.v.t.? Een kleine kunstfilosofische uitleg
Over de persistentie van God in de filosofie....
Morele technologieën. Utopie of dystopie?
Erkenning en authenticiteit
Techniekfilosofen leggen de grotere kwesties rond digitale platforms...
Vuurduin. Aantekeningen bij een wereld die verdwijnt