De paradoxale rijkdom van de vergeving

Roger Burggraeve

De paradoxale rijkdom van de vergeving

De (joods-christelijke) vergeving is geen vergoelijkend bedekken nog zonder meer ongedaan maken van een vergrijp dat ‘voorgoed’ gebeurd is en als dusdanig erkend en bekend dient te zijn. Echte barmhartigheid houdt dus steeds een oordeel in, maar bevrijdt tegelijk de falende mens, die zich de vergeving door de andere(n) geschonken weet, van de beklemmende onherroepelijkheid van zijn verleden daden.

verschenen: April 1986, blz. 621

jaargang: 53/07

Geen theïst, geen atheïst, geen agnost, maar wat...
Theologische perspectieven op menselijke seksualiteit
Nachtmis
Ruimte voor reflectie en spirituele groei openen met...
Vrouwelijke pioniers
Opus Dei en Project 2025
Gedachten over God
Interpretatie en vertaling van de Bijbel
Christendom en burgerlijk gezag
Versteende Rothko’s
Schoonheid in tijden van angst en onzekerheid
Voorzichtige vooruitblik met paus Leo XIV en Terugblik...
Georges Duby en de kathedralenbouwers, deel 2: de...
Georges Duby en de kathedralenbouwers, deel 1: de...
Robert Francis Prevost, paus Leo XIV
Mijn Queer Kruisweg
Sacramenten: geschiedenis en veronderstellingen
Conclave en de Heilige Geest
Adam’s Apples: een absurdistisch bekeringsverhaal
Katholieke liefdadigheid
Grenzen verleggen
Troubled Water en het bevrijdende van het christendom
Op de brandstapel met de kerstman!
Gebruik en misbruik van godsdienst
LHBTQ-kwesties en katholieke leer
Een idee voor de volgende katholieke reformatie
Theologie en de taal van vorig jaar
Over de lauwe steun van de Arabische en...
Schuldgevoel. Over betekenisvol ongemak
Joden en moslims aan zet