De rol van de kunst in het werk van Patrick White

Anne Verbanck

De rol van de kunst in het werk van Patrick White

In de romans van de Australische Nobelprijs (1973) leggen de hoofdpersoon of een nevenfiguur enige artistieke bedrijvigheid (schilderen, schrijven dansen, acteren…) aan de dag, met wisselend en trouwens betwistbaar succes. Maar juist in hun artistieke gedrevenheid zijn al deze mensen gestaag op zoek naar de werkelijkheid achter de schijn, naar de mogelijke zin van het leven achter de vele, oppervlakkige verschijningsvormen. De titel alleen al van White’s jongste werk Memoirs of Many in One (1986) verwoordt op treffende wijze die gepassioneerde zoektocht.

verschenen: Juli 1987, blz. 903

jaargang: 54/10

Cahier Jeroen Brouwers
Op reis door een verleden land
Schuldig landschap, een begrip van Armando
Johan de Witt en Baruch de Spinoza
Een glasscherf in het oog
De schrijver is een moordenaar. Over Georges Arnaud
De mol en de mus over diepte versus...
‘Sommige vragen kun je alleen beantwoorden met een...
Georg Trakl vertaald en toegelicht
Bruidsschat voor mijn zoon Ibrahim
En altijd is het de vrouw
De les van Gyges
Het gebrul van de onheuglijke waterval (II)
Het gebrul van de onheuglijke waterval (I)
‘J’avais toujours raison’
Brood en wijn
Vier weggedeemsterde gedichten van Jorge Luis Borges in...
Wie knoeit is dapper
De metafysica van Moby-Dick
Het spoor dat achterblijft
Ziekte en Engagement
Quinten Weeterings en de Posthistoire
Psychiatrische experimenten
Éric Michaud
‘Het is mijn innerlijk kind’
Brideshead Revisited en het katholicisme
Vagina monetaria dentata. Over onwelvaart van Steve Marryt
Mijn Queer Kruisweg
Cirkels in steen
Betje Wolff springlevend