Maarten Colette

In de Brief aan d’Alembert over het theater (1758) openbaart Jean-Jacques Rousseau zich eens te meer als de luis in de pels van de Verlichting: het theater deugt niet. Rousseaus Brief leidde tot een breuk met de Parijse filosofen. Bij nader toezien blijkt dat niet het theater, maar de burger als handelend individu de centrale verhaallijn van de Brief is. Rousseaus diagnose van het theater als spektakel en representatie heeft vergaande consequenties voor onze tijd.

verschenen: maart-april 2018, blz. 147

jaargang: 85/02

Onvrije wil
Bladwijzers in Boek Europa
De maakbare mens
De les van Gyges
Het gebrul van de onheuglijke waterval (II)
Het gebrul van de onheuglijke waterval (I)
Een vergeten stem in de receptie van Heinrich...
Ethiek in praktijk en theorie van de gezondheidszorg
Verstond Tocqueville de democratie?
Waarom we bang zijn
De Trumpfluisteraar (III)
De Trumpfluisteraar (II)
De Trumpfluisteraar (I)
Waarheid en leugen: hedendaagse uitdagingen
Verlichting versus modernisering
Vrede als plicht
Quinten Weeterings en de Posthistoire
Waarover we het hebben, als we het hebben...
Schuld zonder boete. Zijn regels slechts vrijblijvende suggesties?
De tweespalt van de tijd
Het geluk van nabijheid. Hannah Arendt over vriendschap...
‘Eén van de grootste geschenken van deze wereld’
Over de homo authenticus van Gilles Lipovetsky
De musicerende Socrates
Filosofie als radicale reflectie
Mors immortalis. Of, hoe de dood voor ons...
Het einde en het begin van de geschiedenis
Pascal postuum II: Januari 1670
Pascal postuum I: Januari 1670
Begrensde Tolerantie, Botsende Meningen