De sterfelijke mens en mijn eigen dood

J. Verbeke

De sterfelijke mens en mijn eigen dood

In vele recente studies over stervensbegeleiding staat de zogenaamde waarheidsvraag centraal: nogal paradoxaal eigenlijk dat men de stervende niet zou mogen meedelen wat hij al lang als onontkoombaar weet. De fenomenologische analyse onthult waar en waarom er een kloof bestaat tussen de existentiële wetenschap van ‘mijn dood’ en het universele weet hebben van ‘de dood van de mens’.

verschenen: November 1977, blz. 105

jaargang: 45/02

De windstilte van de ziel
Van ik naar wij
Hannah Arendt over denken als verzet in duistere...
Camus over mateloosheid als crisis van het mens-zijn
Beschermen zonder af-schermen
Albert Camus over revolte en gematigde burgerlijke ongehoorzaamheid
Crisis Zonder Oordeel
Vrijheid tegen wil en dank
Een einde aan de eindtijd
Een pleidooi voor historisch begrijpen
Zelfzorg en opofferingsmoraal
Verdien je vanuit moreel oogpunt wat je financieel...
Waarom net deze tijd Habermas nodig had
Religie en de moderne tijd
Waar komt moraliteit vandaan? Een dialoog in mij
De vele levens van Ludo Abicht
Onvrije wil
Bladwijzers in Boek Europa
De maakbare mens
De les van Gyges
Het gebrul van de onheuglijke waterval (II)
Het gebrul van de onheuglijke waterval (I)
Een vergeten stem in de receptie van Heinrich...
Ethiek in praktijk en theorie van de gezondheidszorg
Verstond Tocqueville de democratie?
Waarom we bang zijn
De Trumpfluisteraar (III)
De Trumpfluisteraar (II)
De Trumpfluisteraar (I)
Waarheid en leugen: hedendaagse uitdagingen