Flip G. Droste

Godin in de Ijstijd

De zogenaamde ‘Venus van Willendorf’ werd 25.000 jaar geleden bij de Donau uit kalksteen gekerfd. Wat vertelt dit ‘dikbillige vrouwmens’ ons over haar achtergrond, over de mogelijke bedoelingen van haar makers? Theorieën zijn er te over. De auteur van dit essay betoogt dat de verbeelding van het Jong-Paleolithicum niet wezenlijk verschilt met die van latere culturen: uiteindelijk wordt hier een boodschap overgebracht en de gewone mens een uitweg geboden uit de impasses van het dagelijks bestaan.

verschenen: Oktober 2013, blz. 807

jaargang: 80/09

Het paradijs buiten beeld
‘Waar woorden te klein voor zijn’
De opstand van de gevels: de stad als...
Parels voor de zwijnen, of tijdreis door een...
Niet-zo-subtiele articulaties van subtielere talen
JR’s Caverne du Pont Neuf
La philosophie dans le cauchemar: ‘A room of his...
Kundry, een meervoudig personage in de opera Parsifal...
Een liedje is meer dan een audiobestand
Kunst tot en met: het recente werk van...
Oefeningen in compassie
Aleksandr Grechaninov, bruggenbouwer
Chaos, geordend
Kunst zonder Grenzen, Venetië Biënnale 2024
De wijn is op!
Ensor en de toerist
Het leven is maar een droom – Ode...
Januari 1677: de laatste première van Racine I
In Memoriam Bill Viola (1951-2024)
Dolly Parton. Over muziek, covers, originaliteit en feminisme
Geslaagd: de speelse, verfraaiende, opwekkende streetart van Invader
Christelijke feministische theologie
De blik. Fotografisch werk van Karim Abraheem
Februari 1673
Napoleon – het Waterloo van Ridley Scott
Patricia Highsmith en haar kinderen
Verlatenheid bij Ziegelaar, du Bouchet en Trakl
‘Que sais-je?’
Krassen, kruisen en kreten
De Willy Mays van de cinema: 8 ½...