Henri Michaux: leven in een luchtbel

Sabine Hillen

Henri Michaux: leven in een luchtbel

Gallimard is aan de publicatie van het oeuvre van Michaux in de prestigieuze Pléiade-reeks begonnen. Bij Michaux staat de onmogelijkheid van authenticiteit centraal. Wanneer hij zijn ‘revolte’ tegenover zijn geestelijke vaders onder de loupe neemt, komt hij tot de ontnuchterende vaststelling dat ze hooguit een historisch normale reactie is die zich niet aan hun invloed kan onttrekken. Het lijkt een onmogelijke opdracht om zich af te schermen voor alle input uit de buitenwereld. Zo komt de schrijver tot het besef dat uniciteit een achterhaald idee is bij het beoordelen van kunst.

verschenen: September 1998, blz. 708

jaargang: 65/08

Op reis door een verleden land
Schuldig landschap, een begrip van Armando
Johan de Witt en Baruch de Spinoza
Een glasscherf in het oog
De schrijver is een moordenaar. Over Georges Arnaud
De mol en de mus over diepte versus...
‘Sommige vragen kun je alleen beantwoorden met een...
Georg Trakl vertaald en toegelicht
Bruidsschat voor mijn zoon Ibrahim
En altijd is het de vrouw
De les van Gyges
Het gebrul van de onheuglijke waterval (II)
Het gebrul van de onheuglijke waterval (I)
‘J’avais toujours raison’
Brood en wijn
Vier weggedeemsterde gedichten van Jorge Luis Borges in...
Wie knoeit is dapper
De metafysica van Moby-Dick
Het spoor dat achterblijft
Ziekte en Engagement
Quinten Weeterings en de Posthistoire
Psychiatrische experimenten
Éric Michaud
‘Het is mijn innerlijk kind’
Brideshead Revisited en het katholicisme
Vagina monetaria dentata. Over onwelvaart van Steve Marryt
Mijn Queer Kruisweg
Cirkels in steen
Betje Wolff springlevend
Maart 1678: De eerste moderne roman?