Het kwaad, banaal of radicaal?

Hans Achterhuis

Het kwaad, banaal of radicaal?

De aanvankelijk grote schok die Hannah Arendt teweeg bracht met haar reportage over het Eichmannproces, door in relatie tot zijn optreden tegen de Joden van ‘de banaliteit van het kwaad’ te spreken, lijkt uitgewerkt. De kritieken van Cesarani en Stangneth zouden hebben aangetoond dat zij zich zowel in de figuur van Eichmann als in het door hem aangerichte kwaad vergist zou hebben. Een herlezing van zowel de kritieken als het werk van Arendt zelf maakt echter duidelijk dat wij ons niet zo snel kunnen afmaken van een misschien te pijnlijke en confronterende visie op het menselijke kwaad.

verschenen: December 2016, blz. 981

jaargang: 83/11

Op weg naar een ‘aantrekkelijke’ politiek
Ideeëngeschiedenis van de banvloek tegen Baruch Spinoza
Artificiële Intelligentie en de verleiding van Thanatos
Sloterdijk en zijn verwilderde verticaliteit
Een gemeenschap van eenzame wandelaars (II)
Een gemeenschap van eenzame wandelaars (I)
De banaliteit van het moreel kompas
De windstilte van de ziel
Hannah Arendt over denken als verzet in duistere...
Camus over mateloosheid als crisis van het mens-zijn
Beschermen zonder af-schermen
Albert Camus over revolte en gematigde burgerlijke ongehoorzaamheid
Crisis Zonder Oordeel
Besluit: Van ik naar wij
Vrijheid tegen wil en dank
Een einde aan de eindtijd
Een pleidooi voor historisch begrijpen
Zelfzorg en opofferingsmoraal
Verdien je vanuit moreel oogpunt wat je financieel...
Waarom net deze tijd Habermas nodig had
Religie en de moderne tijd
Waar komt moraliteit vandaan? Een dialoog in mij
De vele levens van Ludo Abicht
Onvrije wil
Bladwijzers in Boek Europa
De maakbare mens
De les van Gyges
Het gebrul van de onheuglijke waterval (II)
Het gebrul van de onheuglijke waterval (I)
Een vergeten stem in de receptie van Heinrich...