Het kwaad, banaal of radicaal?

Hans Achterhuis

Het kwaad, banaal of radicaal?

De aanvankelijk grote schok die Hannah Arendt teweeg bracht met haar reportage over het Eichmannproces, door in relatie tot zijn optreden tegen de Joden van ‘de banaliteit van het kwaad’ te spreken, lijkt uitgewerkt. De kritieken van Cesarani en Stangneth zouden hebben aangetoond dat zij zich zowel in de figuur van Eichmann als in het door hem aangerichte kwaad vergist zou hebben. Een herlezing van zowel de kritieken als het werk van Arendt zelf maakt echter duidelijk dat wij ons niet zo snel kunnen afmaken van een misschien te pijnlijke en confronterende visie op het menselijke kwaad.

verschenen: December 2016, blz. 981

jaargang: 83/11

Waar komt moraliteit vandaan? Een dialoog in mij
De vele levens van Ludo Abicht
Onvrije wil
Bladwijzers in Boek Europa
De maakbare mens
De les van Gyges
Het gebrul van de onheuglijke waterval (II)
Het gebrul van de onheuglijke waterval (I)
Een vergeten stem in de receptie van Heinrich...
Ethiek in praktijk en theorie van de gezondheidszorg
Verstond Tocqueville de democratie?
Waarom we bang zijn
De Trumpfluisteraar (III)
De Trumpfluisteraar (II)
De Trumpfluisteraar (I)
Waarheid en leugen: hedendaagse uitdagingen
Verlichting versus modernisering
Vrede als plicht
Quinten Weeterings en de Posthistoire
Waarover we het hebben, als we het hebben...
Schuld zonder boete. Zijn regels slechts vrijblijvende suggesties?
De tweespalt van de tijd
Het geluk van nabijheid. Hannah Arendt over vriendschap...
‘Eén van de grootste geschenken van deze wereld’
Over de homo authenticus van Gilles Lipovetsky
De musicerende Socrates
Filosofie als radicale reflectie
Mors immortalis. Of, hoe de dood voor ons...
Het einde en het begin van de geschiedenis
Pascal postuum II: Januari 1670