Loyola en Lenin of de weg naar het rijk van de vrijheid

Ludo Abicht

Loyola en Lenin of de weg naar het rijk van de vrijheid

In een heel ander tijdsgewricht en met uitgesproken verschillende bedoelingen hanteerden Ignatius van Loyola en Vladimir Lenin beide een organisatorisch model met opvallende structurele overeenkomsten. Een degelijk gevormde en hechte elite-voorhoede moest het Godsvolk/het proletariaat mobiliseren voor de opbouw van de vernieuwde kerk/de socialistische maatschappij. Omzichtig peilt de auteur naar de sterke en zwakke punten van dit strategisch concept. De feitelijke resultaten en mislukkingen ervan zouden de aanzet kunnen zijn tot een – even utopische? – alternatieve benadering van de onvermijdelijke spanning tussen volgzaamheid en mondigheid, orde en vrijheid.

verschenen: December 1984, blz. 208

jaargang: 52/03

Het testament van Marshall Sahlins
‘Nog steeds weet niemand iets diepzinnigs over pindakaas...
Wat is het nut van een perfect geformuleerde...
Prof. dr. Elizabeth Allard: miskend in een mannenwereld
Hoe iets te leren over politiek van twee...
Kinderwens
De Dagpauwoog
Moet AI onttoverd worden?
Verdeel en heers
Van oude mensen, de dingen die (niet) voorbijgaan
Techniek en nihilisme
Pleidooi voor een anekdotische sociologie
‘We maken dat ding gewoon even schoon’
Op de brandstapel met de kerstman!
Wim Kayzer en de kunst van het vragen...
ChatGPT in het hoger onderwijs: Een kwestie van...
De tuin der folteringen
Het einde en het begin van de geschiedenis
Als vissen in het water. Vooroordelen en discriminatie
LHBTQ-kwesties en katholieke leer
Sleutel tot de moderne tijd: Melvin Kranzberg en...
Een zeergeleerde duivel
Kijkdagen in Huize Semiosis
Theologie en de taal van vorig jaar
Ostinato à variations. Het ritme van katrollen, sprokkelwerk,...
Uit de hoogte
Oudheidkunde op maat
Doet de ander er nog toe? Over de...
Over de lauwe steun van de Arabische en...
De ware Jacob