‘Mijn pen kunnen ze me niet ontnemen’ – Leven en werk van Raden Ajeng Kartini (1879-1904)

Patrick Vanden Berghe

‘Mijn pen kunnen ze me niet ontnemen’

Leven en werk van Raden Ajeng Kartini (1879-1904)

Honderd jaar geleden stierf R.A. Kartini. Haar leven lang had deze Javaanse geijverd voor de ontwikkeling van de inlandse vrouw in Nederlands-Indië. Ze kon daarvoor rekenen op de steun van enkele Nederlandse zielsverwanten. Kartini werd geboren als de tweede dochter van de regent van Jepara. Ondanks zijn progressieve houding heersten er in huis traditionele normen; Kartini’s verlangen om verder te studeren bleef vruchteloos. Ze schreef over het lot van vrouwen in Indonesië en het belang van educatie. Na haar dood – ze stierf reeds op vijfentwintigjarige leeftijd – werden haar brieven gepubliceerd.

verschenen: November 2004, blz. 878

jaargang: 71/10

Een glasscherf in het oog
De schrijver is een moordenaar. Over Georges Arnaud
De mol en de mus over diepte versus...
‘Sommige vragen kun je alleen beantwoorden met een...
Georg Trakl vertaald en toegelicht
Bruidsschat voor mijn zoon Ibrahim
En altijd is het de vrouw
De les van Gyges
Het gebrul van de onheuglijke waterval (II)
Het gebrul van de onheuglijke waterval (I)
‘J’avais toujours raison’
Brood en wijn
Vier weggedeemsterde gedichten van Jorge Luis Borges in...
Wie knoeit is dapper
De metafysica van Moby-Dick
Het spoor dat achterblijft
Ziekte en Engagement
Quinten Weeterings en de Posthistoire
Psychiatrische experimenten
Éric Michaud
‘Het is mijn innerlijk kind’
Brideshead Revisited en het katholicisme
Vagina monetaria dentata. Over onwelvaart van Steve Marryt
Mijn Queer Kruisweg
Cirkels in steen
Betje Wolff springlevend
Maart 1678: De eerste moderne roman?
Rory Stewart, Politics on the Edge: boekbespreking
Kafka und kein Ende möglich
Januari 1677: de laatste première van Racine II