Erik De Bom

Ode aan de vorstenspiegel?

Donald Trump slaat menigeen met verstomming door de onconventionele, ja zelfs ongemanierde wijze waarop hij de VS bestuurt. Het roept onder meer de vraag op of heersers niet over een minimum aan morele vereisten moeten beschikken. Ligt daar ook geen taak voor de politiek filosoof, die opnieuw meer zou moeten focussen op het goede gedrag van bestuurders in plaats van enkel op de degelijkheid van instellingen? Tijdens de Renaissance waren auteurs zeer bedreven in het schrijven van dergelijke vorstenspiegels, maar ze kwamen tot de slotsom dat alleen een stevig institutioneel raamwerk een vorst enigszins onder controle kon houden.

verschenen: Juli 2017, blz. 577

jaargang: 84/07

Werken of niet werken
Het grote raadsel van de Grote Terreur
De politieke gevolgen op lange termijn van Poetin
Fascisme in postmoderne tijden
Hoe de kaders te schetsen van een economische...
Een korte Nieuwjaarsoverdenking
Hedendaagse overweging: autoritarisme
Rusland: een ideologie voor binnenlands, en één voor...
Opus Dei en Project 2025
Oorlogsnarratief domineert in Westerse media
Hoe de toenemende inkomensongelijkheid te beheersen die het...
Trump: een neoliberale agenda najagen met directe middelen
De Trumpfluisteraar (III)
De Trumpfluisteraar (II)
De Trumpfluisteraar (I)
Waarom oorlog?
Interview met Andy Winnick
Nomonhan, 1939
Te veel of te weinig Ricardo?
Niets (zinvols) te zeggen
‘Het is mijn innerlijk kind’
Gaza, de eeuwige Achilleshiel
‘Nu zijn de dingen anders, we moeten niet...
De lokroep van het geweld
Grenzen verleggen
De afbraak van het vertegenwoordigende stelsel en de...
Het algemeen belang
Hoe de dominante stroming algemene economische principes losliet...
Syrische geostrategie voor en na het Assad-tijdperk: ...
Naar een Palestina zonder de Palestijnen?