Structuralistische pedagogiek: een compromis-wetenschap

N.L. Dodde

Structuralistische pedagogiek: een compromis-wetenschap

In de pedagogiek blijken de convergerende tendensen thans sterker dan de divergerende. Vandaar dat men niet kan zeggen: of empirisch-analytische benaderingswijze of een telelogische en antropologische benadering. De structuralistische pedagogiek biedt voor het samengaan van alle methoden goede perspectieven. Daardoor kan ze als compromis-wetenschap fungeren.

verschenen: Juni 1978, blz. 833

jaargang: 45/09

De maakbare mens
De les van Gyges
Het gebrul van de onheuglijke waterval (II)
Het gebrul van de onheuglijke waterval (I)
Een vergeten stem in de receptie van Heinrich...
Ethiek in praktijk en theorie van de gezondheidszorg
Verstond Tocqueville de democratie?
Waarom we bang zijn
De Trumpfluisteraar (III)
De Trumpfluisteraar (II)
De Trumpfluisteraar (I)
Waarheid en leugen: hedendaagse uitdagingen
Verlichting versus modernisering
Vrede als plicht
Quinten Weeterings en de Posthistoire
Waarover we het hebben, als we het hebben...
Schuld zonder boete. Zijn regels slechts vrijblijvende suggesties?
De tweespalt van de tijd
Het geluk van nabijheid. Hannah Arendt over vriendschap...
‘Eén van de grootste geschenken van deze wereld’
Over de homo authenticus van Gilles Lipovetsky
De musicerende Socrates
Filosofie als radicale reflectie
Mors immortalis. Of, hoe de dood voor ons...
Het einde en het begin van de geschiedenis
Pascal postuum II: Januari 1670
Pascal postuum I: Januari 1670
Begrensde Tolerantie, Botsende Meningen
Einstein ontmoet Kafka
De onvervalste ‘vrouwelijke natuur’