Thomas More en het doodgeknepen kind van moderniteit en tolerantie

Wim François

Thomas More en het doodgeknepen kind van moderniteit en tolerantie

In zijn Utopia (1516) beschreef Thomas More de ideale Commonwealth waarin open debat en religieuze tolerantie een duidelijke plaats hebben. Als kanselier ontpopte dezelfde More zich later als een notoir ketterjager. Een mogelijke verklaring voor deze schijnbaar verrassende omslag is dat More de protestantse doctrine van de rechtvaardiging door het geloof alleen beschouwde als een gevaarlijke ondergraving van de deugdenmoraal, die de poort opende voor seksuele losbandigheid en sociale chaos. En uiteindelijk stierf More zelf als martelaar, voor het katholieke geloof.

verschenen: Oktober 2010, blz. 782

jaargang: 77/09

De vele levens van Ludo Abicht
Onvrije wil
Bladwijzers in Boek Europa
De maakbare mens
De les van Gyges
Het gebrul van de onheuglijke waterval (II)
Het gebrul van de onheuglijke waterval (I)
Een vergeten stem in de receptie van Heinrich...
Ethiek in praktijk en theorie van de gezondheidszorg
Verstond Tocqueville de democratie?
Waarom we bang zijn
De Trumpfluisteraar (III)
De Trumpfluisteraar (II)
De Trumpfluisteraar (I)
Waarheid en leugen: hedendaagse uitdagingen
Verlichting versus modernisering
Vrede als plicht
Quinten Weeterings en de Posthistoire
Waarover we het hebben, als we het hebben...
Schuld zonder boete. Zijn regels slechts vrijblijvende suggesties?
De tweespalt van de tijd
Het geluk van nabijheid. Hannah Arendt over vriendschap...
‘Eén van de grootste geschenken van deze wereld’
Over de homo authenticus van Gilles Lipovetsky
De musicerende Socrates
Filosofie als radicale reflectie
Mors immortalis. Of, hoe de dood voor ons...
Het einde en het begin van de geschiedenis
Pascal postuum II: Januari 1670
Pascal postuum I: Januari 1670