Cornelis Verhoeven

Versobering

Versobering veronderstelt welvaart en dit houdt in dat haar waarde niet gelegen is in haar vanzelfsprekendheid, in het feit dat er geen andere mogelijkheden zijn, maar hierin dat zij een stilering van het menselijk bestaan is, door de mens zelf ondernomen. Als ‘deugd’, om een groot woord te gebruiken, is de soberheid geen bijprodukt van de nood, maar een culturele, ethscieh verworvenheid. De moeilijkheden die de versobering in onze maatschappij met zich meebrengt, houden verband met een consumptie-ideologie waarin zelfs onmatigheid en verkwisting gepropageerd worden als vormen van activiteit, status en uitdrukking van gevoel voor eigen waarde.

verschenen: Maart 1974, blz. 531

jaargang: 41/06

Waar komt moraliteit vandaan? Een dialoog in mij
De vele levens van Ludo Abicht
Onvrije wil
Bladwijzers in Boek Europa
De maakbare mens
De les van Gyges
Het gebrul van de onheuglijke waterval (II)
Het gebrul van de onheuglijke waterval (I)
Een vergeten stem in de receptie van Heinrich...
Ethiek in praktijk en theorie van de gezondheidszorg
Verstond Tocqueville de democratie?
Waarom we bang zijn
De Trumpfluisteraar (III)
De Trumpfluisteraar (II)
De Trumpfluisteraar (I)
Waarheid en leugen: hedendaagse uitdagingen
Verlichting versus modernisering
Vrede als plicht
Quinten Weeterings en de Posthistoire
Waarover we het hebben, als we het hebben...
Schuld zonder boete. Zijn regels slechts vrijblijvende suggesties?
De tweespalt van de tijd
Het geluk van nabijheid. Hannah Arendt over vriendschap...
‘Eén van de grootste geschenken van deze wereld’
Over de homo authenticus van Gilles Lipovetsky
De musicerende Socrates
Filosofie als radicale reflectie
Mors immortalis. Of, hoe de dood voor ons...
Het einde en het begin van de geschiedenis
Pascal postuum II: Januari 1670