Cornelis Verhoeven

Versobering

Versobering veronderstelt welvaart en dit houdt in dat haar waarde niet gelegen is in haar vanzelfsprekendheid, in het feit dat er geen andere mogelijkheden zijn, maar hierin dat zij een stilering van het menselijk bestaan is, door de mens zelf ondernomen. Als ‘deugd’, om een groot woord te gebruiken, is de soberheid geen bijprodukt van de nood, maar een culturele, ethscieh verworvenheid. De moeilijkheden die de versobering in onze maatschappij met zich meebrengt, houden verband met een consumptie-ideologie waarin zelfs onmatigheid en verkwisting gepropageerd worden als vormen van activiteit, status en uitdrukking van gevoel voor eigen waarde.

verschenen: Maart 1974, blz. 531

jaargang: 41/06

Het geheim van de schrijver
Nietsontziende kritiek op alles wat bestaat
Op weg naar een ‘aantrekkelijke’ politiek
Ideeëngeschiedenis van de banvloek tegen Baruch Spinoza
Artificiële Intelligentie en de verleiding van Thanatos
Sloterdijk en zijn verwilderde verticaliteit
Een gemeenschap van eenzame wandelaars (II)
Een gemeenschap van eenzame wandelaars (I)
De banaliteit van het moreel kompas
De windstilte van de ziel
Hannah Arendt over denken als verzet in duistere...
Camus over mateloosheid als crisis van het mens-zijn
Beschermen zonder af-schermen
Albert Camus over revolte en gematigde burgerlijke ongehoorzaamheid
Crisis Zonder Oordeel
Besluit: Van ik naar wij
Vrijheid tegen wil en dank
Een einde aan de eindtijd
Een pleidooi voor historisch begrijpen
Zelfzorg en opofferingsmoraal
Verdien je vanuit moreel oogpunt wat je financieel...
Waarom net deze tijd Habermas nodig had
Religie en de moderne tijd
Waar komt moraliteit vandaan? Een dialoog in mij
De vele levens van Ludo Abicht
Onvrije wil
Bladwijzers in Boek Europa
De maakbare mens
De les van Gyges
Het gebrul van de onheuglijke waterval (II)