
Op weg naar een ‘aantrekkelijke’ politiek
Sinds het uitbreken van de COVID-19 pandemie is men steeds vaker de waarde gaan inzien van ‘third places’, ofwel informele ruimten zoals parken en cafés

Sinds het uitbreken van de COVID-19 pandemie is men steeds vaker de waarde gaan inzien van ‘third places’, ofwel informele ruimten zoals parken en cafés

Het Amerikaanse blad The Atlantic publiceerde onlangs ‘The End of Reading is Here’, een onheilspellend artikel waarin wordt gesteld dat we momenteel een heuse ‘literaire

‘Wij leven in het tijdperk van de atomen, van de atomistische chaos.’ Alzo sprak de vroege Nietzsche, en gelijk had hij. Van Rousseau hebben we

De burgerlijke samenleving, beweert Hegel, volgt ‘het systeem van de atomistiek.’ In deze bondige, cryptische frasering zit nog steeds de toestand van de hedendaagse wereld

In een interview met Ross Douthat in juni 2025,[1] raakt Peter Thiel, de beruchte ‘stichter’-filosoof over wie Guido Vanheeswijck vorig jaar een bijzonder verhelderend drieluik

‘Sexy racism’ – slechts een provocerend oxymoron, of toch de wezenlijke grondslag van een nakende politieke realiteit? In haar nieuwe, erg beknopte en bovendien bijzonder

Het eerste deel van dit essay begon en eindigde met het beeld van de ontzagwekkende geschiedenis, uiteindelijk verpersoonlijkt door de onpeilbare ‘Lady Lisa’. Zowel voor

In een van zijn vroege werken, Over nut en nadeel van geschiedenis voor het leven, jammerde Nietzsche erover dat zijn eigen tijd, de late negentiende

Waarschijnlijk nodigen maar weinig romans uit tot zoveel uiteenlopende interpretaties als Moby-Dick; or, The Whale van Herman Melville. In een artikel uit 2013 voor The

Er zijn, zoals steeds, twee soorten mensen: degenen die de huidige golf van artificiële intelligentie (A.I.) als iets aardschokkends ervaren; en degenen die, ogenschijnlijk in

Het is een (on)gelukkig lotgeval dat filosofen ten deel valt: ons werk is nooit afgerond. Ongeacht hoeveel en wat er al allemaal werd gedacht, wijsheid

Francis Ford Coppola’s meest recente film Megalopolis: A Fable, een passieproject meer dan veertig jaar in de maak, bezit zonder twijfel die zeldzame, sfinxachtige kwaliteit

Een van de weinige zaken die we definitief kunnen zeggen over Friedrich Nietzsche, is misschien dat hij de geborgenheid van het definitieve vooral aan anderen

Als men goed luistert, wordt algauw duidelijk dat het in de wereldgeschiedenis wemelt van de subtiele overeenkomsten. Zelfs het opmerken van dit déjà-vu-gevoel is in

In een recente bijdrage voor Streven had Guido Vanheeswijck het over ‘de teloorgang van het metafysisch verlangen’,[1] wat hij ziet als een soort neergang in