Bird en de urban jungle De film Bird (2024) van de Britse regisseur Andrea Arnold is een mooie productie, maar vrolijk is zij beslist niet.
Godland (2022) van de IJslandse regisseur Hlynur Pálmason is een rustige, langzame film. Er gebeurt weinig en er wordt weinig gesproken. Desondanks is deze roadmovie
De wervelende serie The New Pope (2020) van Paolo Sorrentino, die met negen afleveringen slechts één episode minder telt dan The Young Pope (2016), blijft
Rocco en zijn broers van Luchino Visconti Zesenzestig jaar na de première blijft de film Rocco e i suoi fratelli (Rocco en zijn broers)
Jan Beddegenoodts: Searching for Ludo Hoe portretteer je iemand die blijft zoeken? Die weigert samen te vallen met een bepaalde rol, die zichzelf telkens
Hoop is niet de overtuiging dat iets goed afloopt, maar de zekerheid dat iets zin heeft. Václav Havel Arrival is een film die je
Corpus Christi (2019) is een verrassende productie. In de door ware gebeurtenissen geïnspireerde film volgt regisseur Jan Komasa de lotgevallen van een zich als priester
Weinig films kunnen er aanspraak op maken een lievelingsfilm van een paus te zijn en hun weg te vinden naar een pauselijk document.[1] Babette’s Feast
The Truman Show (1998) blijft boeien. Peter Weir, de Australische regisseur, die intuïtief aanvoelde dat hij iets bijzonders te pakken had, sprak in 2023 over
Het tweede grote Hollywood-avontuur van de Zuid-Koreaanse regisseur Bong Joon-ho, de science fiction-komedie Mickey 17, mag dan tegengevallen zijn (het regende teleurgestelde recensies), vorige maand
De op waarheid gebaseerde film Des Hommes et des Dieux (2010) van Xavier Beauvois portretteert de Cisterciënzergemeenschap van Tibhirine in het Atlasgebergte tijdens de Algerijnse
Soms loont het om doelloos te snuisteren in de uitgebreide catalogus van Netflix en je te laten verrassen door het aanbod. Zo kwam ik op
Francis Ford Coppola’s meest recente film Megalopolis: A Fable, een passieproject meer dan veertig jaar in de maak, bezit zonder twijfel die zeldzame, sfinxachtige kwaliteit
De kijker van de fascinerende film Adam’s Apples (2005) moet tegen een stootje bestand zijn. De flaptekst van de dvd-uitgave noemt de verrassende film van
A complete unknown van James Mangold Ik heb het procedé van de valse neus in films nooit begrepen. Behalve als het gaat om karikaturale
Soms loont het om doelloos te snuisteren in de uitgebreide catalogus van Netflix en je te laten verrassen door het aanbod. Zo kwam ik op
De dramatische beelden van de trailer wekken de verwachting dat Small things like these (2024) draait om de behandeling van ongetrouwde, ‘gevallen’ jonge vrouwen in
Eerst de muziek. Die is van de hand van Andrew Dickson, wiens lemma op Wikipedia uit slechts één paragraaf bestaat; veel meer dan dat hij
‘Beautiful and ridiculous,’ zo typeerde de New York Times Paolo Sorrentino’s meesterproduktie The Young Pope.[1] Cinematografisch ís The Young Pope een verrukking. In tien afleveringen
Arthur Hendrikx* Met een vergelijking die hem zou plezieren, noem ik Jean-Pierre Melville (1912-1973) ter introductie de Howard Hawks (o.a. Scarface, The big sleep,
Arthur Hendrikx* Net als andere geschiedenissen bevat de filmgeschiedenis een oneindig aantal vergeten zaken. Veel vergeten films zijn terecht vergeten (omdat de tand des
Lander Kesteloot* Het is 9 december 2023. Terwijl buiten de Glühwein rijkelijk vloeit en de geur van geroosterde kastanjes menige neusholte penetreert, wordt in
Jonathan Lambaerts* Momenteel draait het tweede deel van de epische sciencefictionfilm Dune in de bioscopen. Het eerste verscheen in 2021. De grote vraag toen was
Arthur Hendrikx* Al enkele dagen zocht ik naar woorden om te beschrijven waarom The zone of interest van Jonathan Glazer niet werkt, en toen
Sophie van Bijsterveld* Wie verwacht in deze voor persoonlijke reflectie gevoelige tijd van het jaar aan het denken gezet te worden door een gefantaseerde thrillerserie?
Arthur Hendrikx* Ik weet niet of Yorgos Lanthimos ooit de schaduw van zijn ambitie zal kunnen inhalen. Hij neemt veel hooi op zijn vork,
Jonathan Lambaerts* Heel wat cinefielen keken uit naar de nieuwste film van Ridley Scott (°1937) [1]. De gelauwerde regisseur zou zich deze keer wagen
Arthur Hendrikx* Het is binnenkort vijfentwintig jaar geleden dat de film Bringing out the dead (1999) verscheen, het vierde deel in de vruchtbare samenwerking van
Arthur Hendrikx* Het regent werken van oude mannetjes dezer dagen: eerst the Rolling Stones met Hackney Diamonds, hun eerste album in achttien jaar, daarna Martin
Arthur Hendrikx* Soms is het lang speuren naar een interessante affiche in de cinema. Het vooruitzicht een verfilming van Jeroen Olyslaegers’ Wil te zien met
