De analfabeten van Belle van Zuylen

Paul Pelckmans

De analfabeten van Belle van Zuylen

Belle van Zuylen (1740-1805) schreef negen tienden van haar oeuvre in Zwitserland en bediende zich ook voor het andere, eerste tiende al van het Frans. Chauvinistische redenen om haar te herdenken hebben we in de Nederlanden eigenlijk nauwelijks. Wel bevat haar werk een stuk vroege kritiek op de Verlichting, die het ook op haar 250ste verjaardag nog de moeite waard maakt. Zuylen (Belle van) (1740-1805) : kritiek op de Verlichting

verschenen: December 1990, blz. 217

jaargang: 58/03

Op reis door een verleden land
Schuldig landschap, een begrip van Armando
Johan de Witt en Baruch de Spinoza
Een glasscherf in het oog
De schrijver is een moordenaar. Over Georges Arnaud
De mol en de mus over diepte versus...
‘Sommige vragen kun je alleen beantwoorden met een...
Georg Trakl vertaald en toegelicht
Bruidsschat voor mijn zoon Ibrahim
En altijd is het de vrouw
De les van Gyges
Het gebrul van de onheuglijke waterval (II)
Het gebrul van de onheuglijke waterval (I)
‘J’avais toujours raison’
Brood en wijn
Vier weggedeemsterde gedichten van Jorge Luis Borges in...
Wie knoeit is dapper
De metafysica van Moby-Dick
Het spoor dat achterblijft
Ziekte en Engagement
Quinten Weeterings en de Posthistoire
Psychiatrische experimenten
Éric Michaud
‘Het is mijn innerlijk kind’
Brideshead Revisited en het katholicisme
Vagina monetaria dentata. Over onwelvaart van Steve Marryt
Mijn Queer Kruisweg
Cirkels in steen
Betje Wolff springlevend
Maart 1678: De eerste moderne roman?