Jonathan Swift, de misantroop? – Een apologie

Dirk Van Hulle

Jonathan Swift, de misantroop?

Een apologie

Jonathan Swift (1667-1745) werd omwille van het vierde deel van Gulliver’s Travels jarenlang als een misantroop bestempeld. Dit voorbarige oordeel, dat berust op een onterechte vereenzelviging van de auteur met zijn personage, kan aan de hand van de tekst zelf weerlegd worden. Zo krijgt Gullivers vierde reis iets van een apologie, waar Swift 250 jaar na zijn dood meer dan recht op heeft.

verschenen: September 1995, blz. 699

jaargang: 62/08

Op reis door een verleden land
Schuldig landschap, een begrip van Armando
Johan de Witt en Baruch de Spinoza
Een glasscherf in het oog
De schrijver is een moordenaar. Over Georges Arnaud
De mol en de mus over diepte versus...
‘Sommige vragen kun je alleen beantwoorden met een...
Georg Trakl vertaald en toegelicht
Bruidsschat voor mijn zoon Ibrahim
En altijd is het de vrouw
De les van Gyges
Het gebrul van de onheuglijke waterval (II)
Het gebrul van de onheuglijke waterval (I)
‘J’avais toujours raison’
Brood en wijn
Vier weggedeemsterde gedichten van Jorge Luis Borges in...
Wie knoeit is dapper
De metafysica van Moby-Dick
Het spoor dat achterblijft
Ziekte en Engagement
Quinten Weeterings en de Posthistoire
Psychiatrische experimenten
Éric Michaud
‘Het is mijn innerlijk kind’
Brideshead Revisited en het katholicisme
Vagina monetaria dentata. Over onwelvaart van Steve Marryt
Mijn Queer Kruisweg
Cirkels in steen
Betje Wolff springlevend
Maart 1678: De eerste moderne roman?