Tenzij in een gelijkenis – Cirkelen rondom een verhoopte waarheid

Elianne Muller

Tenzij in een gelijkenis

Cirkelen rondom een verhoopte waarheid

In dit essay worden volgende vragen opgeworpen en binnenstebuiten gekeerd: hoe komt het dat we ons in de confrontatie met één en hetzelfde gedicht – in dit geval Anton Kortewegs ‘Goed, wij samen, toch’ – inwendig horen instemmen met ogenschijnlijk tegengestelde waarheden? Waar houdt ‘de’ waarheid zich dan op? Wie produceert haar, wie ‘gaat daarover’? Hoe komt de wisselwerking tussen kunstwerk en beschouwer tot stand? Het lijkt dan goed mogelijk, betoogt de schrijfster, dat de vijftiende-eeuwse wijsgeer en postmodernist avant la lettre, Nicolaus Cusanus, deze vragen al op een vruchtbare en inspirerende manier heeft doordacht.

verschenen: December 2004, blz. 1001

jaargang: 71/11

Het gebrul van de onheuglijke waterval (II)
Het gebrul van de onheuglijke waterval (I)
‘J’avais toujours raison’
Brood en wijn
Vier weggedeemsterde gedichten van Jorge Luis Borges in...
Wie knoeit is dapper
De metafysica van Moby-Dick
Het spoor dat achterblijft
Ziekte en Engagement
Quinten Weeterings en de Posthistoire
Psychiatrische experimenten
Éric Michaud
‘Het is mijn innerlijk kind’
Brideshead Revisited en het katholicisme
Vagina monetaria dentata. Over onwelvaart van Steve Marryt
Mijn Queer Kruisweg
Cirkels in steen
Betje Wolff springlevend
Maart 1678: De eerste moderne roman?
Rory Stewart, Politics on the Edge: boekbespreking
Kafka und kein Ende möglich
Januari 1677: de laatste première van Racine II
Culturele revolutie in het land van Kafka en...
December 1674: de laatste première van Pierre Corneille
Hommage aan Eileen
Waarom de klassieke tragedie haar publiek niet verveelde
De dood van een soldaat. Verteld door zijn...
Metamorfosen. Voorpubliatie uit het nieuwe boek van Emanuele...
Het kleedje voor Hitler: een boekbespreking
Proefvluchten naar een verdwenen wereld