Anton van Wilderode – Ik adem mijn eigen aarde

Rudolf Van De Perre

Anton van Wilderode

Ik adem mijn eigen aarde

In 1980 bekroonde de Driejaarlijkse Staatsprijs voor Poëzie een dichterlijke activiteit die al een kleine veertig jaar aan de gang was. De auteur probeert dit oeuvre in zijn geheel te ovezien om de constanten en verschuivingen in van Wilderodes poëtische thematiek en zeggingskracht op het spoor te komen.

verschenen: Juni 1981, blz. 793

jaargang: 48/09

Het vangnet van de herinnering
Yourcenar in kort bestek
Vernietiging en wanhoop
Wandelen naar Santiago
Strijden om de universele betekenis van de mens
Terug in de kamers van weleer
Cahier Jeroen Brouwers
Op reis door een verleden land
Schuldig landschap, een begrip van Armando
Johan de Witt en Baruch de Spinoza
Een glasscherf in het oog
De schrijver is een moordenaar. Over Georges Arnaud
De mol en de mus over diepte versus...
‘Sommige vragen kun je alleen beantwoorden met een...
Georg Trakl vertaald en toegelicht
Bruidsschat voor mijn zoon Ibrahim
En altijd is het de vrouw
De les van Gyges
Het gebrul van de onheuglijke waterval (II)
Het gebrul van de onheuglijke waterval (I)
‘J’avais toujours raison’
Brood en wijn
Vier weggedeemsterde gedichten van Jorge Luis Borges in...
Wie knoeit is dapper
De metafysica van Moby-Dick
Het spoor dat achterblijft
Ziekte en Engagement
Quinten Weeterings en de Posthistoire
Psychiatrische experimenten
Éric Michaud