Nathalie Sarraute – Het verleden als een levende realiteit

Peter Stoffels

Nathalie Sarraute

Het verleden als een levende realiteit

Nogal onverwacht voor een typische vertegenwoordigster van de Nouveau Roman heeft Nathalie Sarraute zich met haar Enfance nu toch ook gewaagd aan het, op het eerste gezicht ‘realistischer’ autobiografische genre. Maar ook hierin is zij haar schrijftrant grotendeels trouw gebleven. En heeft zij van haar jeugdherinneringen allerminst een definitieve afrekening met – of ultieme bevestiging van – het verleden gemaakt.

verschenen: Oktober 1983, blz. 70

jaargang: 51/01

Het vangnet van de herinnering
Yourcenar in kort bestek
Vernietiging en wanhoop
Wandelen naar Santiago
Strijden om de universele betekenis van de mens
Terug in de kamers van weleer
Cahier Jeroen Brouwers
Op reis door een verleden land
Schuldig landschap, een begrip van Armando
Johan de Witt en Baruch de Spinoza
Een glasscherf in het oog
De schrijver is een moordenaar. Over Georges Arnaud
De mol en de mus over diepte versus...
‘Sommige vragen kun je alleen beantwoorden met een...
Georg Trakl vertaald en toegelicht
Bruidsschat voor mijn zoon Ibrahim
En altijd is het de vrouw
De les van Gyges
Het gebrul van de onheuglijke waterval (II)
Het gebrul van de onheuglijke waterval (I)
‘J’avais toujours raison’
Brood en wijn
Vier weggedeemsterde gedichten van Jorge Luis Borges in...
Wie knoeit is dapper
De metafysica van Moby-Dick
Het spoor dat achterblijft
Ziekte en Engagement
Quinten Weeterings en de Posthistoire
Psychiatrische experimenten
Éric Michaud