De semiotische roos van Umberto Eco

Antonio Blanch

De semiotische roos van Umberto Eco

De in de middeleeuwen gesitueerde detective-roman van de bekende Italiaanse semioloog is aardig op weg om, in de ene vertaling na de andere, een bestseller te worden. Op een intrigerende en zeer leesbare manier wist Eco zijn indrukwekkende historische eruditie te verwerken in de semiologische interpretatie van een cultuurwereld, die wel uitzonderlijk één heette te zijn, maar toch reeds de kiemen van ondergang en verandering in zich droeg.

verschenen: Februari 1984, blz. 439

jaargang: 51/05

Het gebrul van de onheuglijke waterval (II)
Het gebrul van de onheuglijke waterval (I)
‘J’avais toujours raison’
Brood en wijn
Vier weggedeemsterde gedichten van Jorge Luis Borges in...
Wie knoeit is dapper
De metafysica van Moby-Dick
Het spoor dat achterblijft
Ziekte en Engagement
Quinten Weeterings en de Posthistoire
Psychiatrische experimenten
Éric Michaud
‘Het is mijn innerlijk kind’
Brideshead Revisited en het katholicisme
Vagina monetaria dentata. Over onwelvaart van Steve Marryt
Mijn Queer Kruisweg
Cirkels in steen
Betje Wolff springlevend
Maart 1678: De eerste moderne roman?
Rory Stewart, Politics on the Edge: boekbespreking
Kafka und kein Ende möglich
Januari 1677: de laatste première van Racine II
Culturele revolutie in het land van Kafka en...
December 1674: de laatste première van Pierre Corneille
Hommage aan Eileen
Waarom de klassieke tragedie haar publiek niet verveelde
De dood van een soldaat. Verteld door zijn...
Metamorfosen. Voorpubliatie uit het nieuwe boek van Emanuele...
Het kleedje voor Hitler: een boekbespreking
Proefvluchten naar een verdwenen wereld