Een Vlaamse literaire kroniek (IV) – Het gras in de duinen

Leo Geerts

Een Vlaamse literaire kroniek (IV)

Het gras in de duinen

De auteur sluit zijn Vlaamse literaire kroniek af met een paar beschouwingen over de nawerking – een grotendeels onmogelijk gebleken verwerking – van twee breekpunten in het maatschappelijk en cultureel leven: het collaboratietrauma van de jaren ’40 enerzijds, en de post-1968-kater en de daaropvolgende econmische crisis anderzijds. Tussen de duinen van onoverkomelijke polarisaties en geblaseerde onverschilligheid schoten enkele, wat meer hoopgevende halmpjes op.

verschenen: Mei 1988, blz. 735

jaargang: 55/08

Schuldig landschap, een begrip van Armando
Johan de Witt en Baruch de Spinoza
Een glasscherf in het oog
De schrijver is een moordenaar. Over Georges Arnaud
De mol en de mus over diepte versus...
‘Sommige vragen kun je alleen beantwoorden met een...
Georg Trakl vertaald en toegelicht
Bruidsschat voor mijn zoon Ibrahim
En altijd is het de vrouw
De les van Gyges
Het gebrul van de onheuglijke waterval (II)
Het gebrul van de onheuglijke waterval (I)
‘J’avais toujours raison’
Brood en wijn
Vier weggedeemsterde gedichten van Jorge Luis Borges in...
Wie knoeit is dapper
De metafysica van Moby-Dick
Het spoor dat achterblijft
Ziekte en Engagement
Quinten Weeterings en de Posthistoire
Psychiatrische experimenten
Éric Michaud
‘Het is mijn innerlijk kind’
Brideshead Revisited en het katholicisme
Vagina monetaria dentata. Over onwelvaart van Steve Marryt
Mijn Queer Kruisweg
Cirkels in steen
Betje Wolff springlevend
Maart 1678: De eerste moderne roman?
Rory Stewart, Politics on the Edge: boekbespreking