Thomas Mann en de muziek in Doktor Faustus

Dirk Van Hulle

Thomas Mann en de muziek in Doktor Faustus

Thomas Mann zocht in het geheim van de muziek een uitweg voor de crisis van de literatuur. Hij componeerde zijn roman als een symfonie, paste muzikale technieken toe, liet zich inspireren door Bach en Schönberg, praatte over muziek met Adorno en speelde met Schopenhauers beeld van de ‘sluier van Maya’.

verschenen: Oktober 1997, blz. 799

jaargang: 64/09

Johan de Witt en Baruch de Spinoza
Een glasscherf in het oog
De schrijver is een moordenaar. Over Georges Arnaud
De mol en de mus over diepte versus...
‘Sommige vragen kun je alleen beantwoorden met een...
Georg Trakl vertaald en toegelicht
Bruidsschat voor mijn zoon Ibrahim
En altijd is het de vrouw
De les van Gyges
Het gebrul van de onheuglijke waterval (II)
Het gebrul van de onheuglijke waterval (I)
‘J’avais toujours raison’
Brood en wijn
Vier weggedeemsterde gedichten van Jorge Luis Borges in...
Wie knoeit is dapper
De metafysica van Moby-Dick
Het spoor dat achterblijft
Ziekte en Engagement
Quinten Weeterings en de Posthistoire
Psychiatrische experimenten
Éric Michaud
‘Het is mijn innerlijk kind’
Brideshead Revisited en het katholicisme
Vagina monetaria dentata. Over onwelvaart van Steve Marryt
Mijn Queer Kruisweg
Cirkels in steen
Betje Wolff springlevend
Maart 1678: De eerste moderne roman?
Rory Stewart, Politics on the Edge: boekbespreking
Kafka und kein Ende möglich