Afsluiting van de Veiligheidsconferentie te Helsinki

L.L.S. Bartalits

Afsluiting van de Veiligheidsconferentie te Helsinki

Men kan als optimist menen dat er een belangrijke vooruitgang gemaakt is in de verhouding tussen Oost en West, men kan ook de hele conferentie pessimistisch beschouwen als een enigszins wrede farce zonder enige betekenis. Een iets meer gegrond oordeel wordt ons aangeboden door een zorgvuldige analyse van wat zich in de loop der jaren in de Oost-Westverhouding, met name rond de Conferentie voor Veiligheid en Samenwerking heeft afgespeeld.

verschenen: Oktober 1975, blz. 26

jaargang: 43/01

Zelfkritische tegenmacht als recept tegen een teflon overheid
‘Dit is (niet) wie we zijn’. Volgens wie?
Vier juli 2026
Hoe de ‘deugden’ van neoliberale globalisering de weg...
De Babylonische spraakverwarring tussen macht en tegenmacht
Een ander spel
WK 2026 van start
Kunstmatige intelligentie en de toekomst van het kapitalisme
Koert Debeuf over de situatie in het Midden-Oosten
Licht in het puin
Christelijk nationalisme
Inleiding: Denken als revolte in tijden van crisis...
Over rijkdom en macht in het nieuwe tijdsgewricht
Andrew Winnick over de blijvende aantrekkingskracht van Trump...
Yoeri Andropov: een man die een tweede Deng...
Verdien je vanuit moreel oogpunt wat je financieel...
Werken of niet werken
Het grote raadsel van de Grote Terreur
De politieke gevolgen op lange termijn van Poetin
Fascisme in postmoderne tijden
Hoe de kaders te schetsen van een economische...
Een korte Nieuwjaarsoverdenking
Hedendaagse overweging: autoritarisme
Rusland: een ideologie voor binnenlands, en één voor...
Opus Dei en Project 2025
Oorlogsnarratief domineert in Westerse media
Hoe de toenemende inkomensongelijkheid te beheersen die het...
Trump: een neoliberale agenda najagen met directe middelen
De Trumpfluisteraar (III)
De Trumpfluisteraar (II)