De man die zijn volk leerde filmen – De verleden tijd van Roland Verhavert

Erik Martens

De man die zijn volk leerde filmen

De verleden tijd van Roland Verhavert

Vorig jaar werd Roland Verhavert vijfenzeventig. De laatste tien jaar maakte hij geen films meer, maar in de periode 1950-1990 was zijn invloed op het aanschijn van de Vlaamse film op zijn minst gezegd aanzienlijk. In een eerste periode maakte hij naam als vernieuwer, in een tweede als behouder. In de bioscoop worden zijn films niet meer vertoond, maar tegen het einde van 2005 zouden ze allemaal op dvd beschikbaar moeten zijn.

verschenen: Januari 2005, blz. 48

jaargang: 72/01

De overdreven lijdensweg van Rocco
De vele levens van Ludo Abicht
Een buitenaards geschenk: Arrival
Corpus Christi: een relaas over gebrokenheid en verzoening
Babette’s Feast en de heiliging van het leven
The Truman Show: de vrije wil opnieuw bezocht
Gitzwart en toch geestig: Memories of murder van...
Des Hommes et des Dieux: waarvan getuigen wij?
Spaceman – Op zoek naar betekenis in de...
Megalopolis: ‘The riches of an Emersonian mind’
Adam’s Apples: een absurdistisch bekeringsverhaal
De treurnis van onnodige biopics
Spaceman – Op zoek naar betekenis in de...
Small things like these: naastenliefde voorbij de vrijblijvendheid
Hoe je met grauw realisme naar het Sublieme...
The Young Pope: meer dan een studie in...
De ambivalente ruwheid van Léon Morin, prêtre
Vergeten nog voor het ooit bestond: Reflections in...
De Laatste Generatie of de Eliminerende Massa: daar...
Dune – een film die aanmoedigt om verder...
Zo interessant is The zone of interest niet
Netflix Messiah: een verrassende thriller
Een hutspot van twijfelachtige kwaliteit: Poor things van...
Napoleon – het Waterloo van Ridley Scott
Het zien maar niet kunnen helpen van de...
Even fabelachtig als onbegrijpelijk: The boy and the...
Patricia Highsmith en haar kinderen
Caruso en de boot die de berg beklom:...
Beef: een antropologische schets van de strijdende mens
Oppenheimer: Nolan op z’n meest menselijk en cerebraal