De paradoxale rijkdom van de vergeving

Roger Burggraeve

De paradoxale rijkdom van de vergeving

De (joods-christelijke) vergeving is geen vergoelijkend bedekken nog zonder meer ongedaan maken van een vergrijp dat ‘voorgoed’ gebeurd is en als dusdanig erkend en bekend dient te zijn. Echte barmhartigheid houdt dus steeds een oordeel in, maar bevrijdt tegelijk de falende mens, die zich de vergeving door de andere(n) geschonken weet, van de beklemmende onherroepelijkheid van zijn verleden daden.

verschenen: April 1986, blz. 621

jaargang: 53/07

God is minder dood dan we zeggen
Het seminarie voorbij
Ritueel Leven, Levensfase en Grenswerk
Fulton Sheen (1895-1979): Een Zaligverklaring
Politiek gebruik en misbruik van het christendom
Geloof en godsdienst – vandaag en morgen
De kerkelijke leer kan veranderen
Een historische overdenking van geestelijke ambten en wijding
Spiritualiteit
Preken voor eigen parochie
Christelijk nationalisme
Nauwelijks was ik hen voorbijgegaan, of daar vond...
Een hedendaags katholiek probleem
Geen theïst, geen atheïst, geen agnost, maar wat...
Theologische perspectieven op menselijke seksualiteit
Nachtmis
Ruimte voor reflectie en spirituele groei openen met...
Vrouwelijke pioniers
Opus Dei en Project 2025
Gedachten over God
Interpretatie en vertaling van de Bijbel
Christendom en burgerlijk gezag
Versteende Rothko’s
Schoonheid in tijden van angst en onzekerheid
Voorzichtige vooruitblik met paus Leo XIV en Terugblik...
Georges Duby en de kathedralenbouwers, deel 2: de...
Georges Duby en de kathedralenbouwers, deel 1: de...
Robert Francis Prevost, paus Leo XIV
Mijn Queer Kruisweg
Sacramenten: geschiedenis en veronderstellingen