Pasolini revisited – Een ’theorema’ voor vandaag?

Luc Devoldere

Pasolini revisited

Een ’theorema’ voor vandaag?

Pier Paolo Pasolini, de gepassioneerde en agressieve, bijwijlen rabiaat eenzijdige pamflettist, dichter (en cineast) blijkt tien jaar na zijn dood rijp te zijn voor de recuperatie door het culturele bestel. Pasolini illustreert op welhaast exemplarische wijze de onmacht van de geëngageerde artiest, wiens bitsige weeklacht over de reële of vermeende verwording van de burgergemeenschap waartoe hij behoorde door diezelfde gemeenschap niet slechts gedoogd werd maar gretig ingehaald en massaal verspreid als een modieus en uiteraard vluchtig consumptie-artikel.

verschenen: Juli 1986, blz. 929

jaargang: 53/10

Van wie zijn onze dagen?
Apocalyps, wanneer?
De snobs slaan de plank mis
Bird: de urban jungle en de verdwijnende horizon...
Godland: een andere christenreis
The New Pope ofwel: Ecce Homo – Zie...
De overdreven lijdensweg van Rocco
De vele levens van Ludo Abicht
Een buitenaards geschenk: Arrival
Corpus Christi: een relaas over gebrokenheid en verzoening
Babette’s Feast en de heiliging van het leven
The Truman Show: de vrije wil opnieuw bezocht
Gitzwart en toch geestig: Memories of murder van...
Des Hommes et des Dieux: waarvan getuigen wij?
Spaceman – Op zoek naar betekenis in de...
Megalopolis: ‘The riches of an Emersonian mind’
Adam’s Apples: een absurdistisch bekeringsverhaal
De treurnis van onnodige biopics
Spaceman – Op zoek naar betekenis in de...
Small things like these: naastenliefde voorbij de vrijblijvendheid
Hoe je met grauw realisme naar het Sublieme...
The Young Pope: meer dan een studie in...
De ambivalente ruwheid van Léon Morin, prêtre
Vergeten nog voor het ooit bestond: Reflections in...
De Laatste Generatie of de Eliminerende Massa: daar...
Dune – een film die aanmoedigt om verder...
Zo interessant is The zone of interest niet
Netflix Messiah: een verrassende thriller
Een hutspot van twijfelachtige kwaliteit: Poor things van...
Napoleon – het Waterloo van Ridley Scott