Het scheiden van de troepen op de Golanhoogten

L.L.S. Bartalits

Het scheiden van de troepen op de Golanhoogten

Syrië is vaak beschouwd als de halsstarrige staat die een voor de hand liggend akkoord niet wenste aan te gaan. Dit artikel toont aan dat Assad op een meesterlijke wijze zowel de Amerikanen als de Russen op redelijke afstand weet te houden en dat Damascus de relatieve eenheid van de Arabische wereld heeft kunnen bewaren, waardoor de positie van Sadat ook enigszins veranderd is.

verschenen: September 1974, blz. 1077

jaargang: 41/11

Politiek en theologie
Rechteloos klimaat
Burgerdeugden
Drie soorten literatuur over de wereld van AI
AI-giganten bouwen onze toekomst. En Europa kijkt toe....
De geest van de jaren ’90 en de...
Holocaust als vrijbrief voor genocide
Schets van een nieuwe dysto-utopische wereld met grote...
Wat hadden Ulla en Stig in I970 in...
Vraag niet naar mijn winst, laten we het...
Zelfkritische tegenmacht als recept tegen een teflon overheid
‘Dit is (niet) wie we zijn’. Volgens wie?
Vier juli 2026
Hoe de ‘deugden’ van neoliberale globalisering de weg...
De Babylonische spraakverwarring tussen macht en tegenmacht
Een ander spel
WK 2026 van start
Kunstmatige intelligentie en de toekomst van het kapitalisme
Koert Debeuf over de situatie in het Midden-Oosten
Licht in het puin
Christelijk nationalisme
Inleiding: Denken als revolte in tijden van crisis...
Over rijkdom en macht in het nieuwe tijdsgewricht
Andrew Winnick over de blijvende aantrekkingskracht van Trump...
Yoeri Andropov: een man die een tweede Deng...
Verdien je vanuit moreel oogpunt wat je financieel...
Werken of niet werken
Het grote raadsel van de Grote Terreur
De politieke gevolgen op lange termijn van Poetin
Fascisme in postmoderne tijden