Leo Loewenthal en de Frankfurter Schule

Ludo Abicht

Leo Loewenthal en de Frankfurter Schule

Even boeiend als de bewogen levensloop is het consequente sociologisch-filosofische denken van de laatste overlevende uit de Frankfurter Schule met haar ‘kritische theorie’. Vanuit die achtergronden verstaat en waardeert men beter Loewenthals kritiek op zowel anti-semitisme als zionisme, op de burgerlijke zowel als de vulgair-marxistische literatuurwetenschap:: en zijn grondig wantrouwen in de zogenaamde democratisering en popularisering van de – kapitalistische of proletarische – (massa)cultuur.

verschenen: Oktober 1981, blz. 3

jaargang: 49/01

Het geheim van de schrijver
Nietsontziende kritiek op alles wat bestaat
Op weg naar een ‘aantrekkelijke’ politiek
Ideeëngeschiedenis van de banvloek tegen Baruch Spinoza
Artificiële Intelligentie en de verleiding van Thanatos
Sloterdijk en zijn verwilderde verticaliteit
Een gemeenschap van eenzame wandelaars (II)
Een gemeenschap van eenzame wandelaars (I)
De banaliteit van het moreel kompas
De windstilte van de ziel
Hannah Arendt over denken als verzet in duistere...
Camus over mateloosheid als crisis van het mens-zijn
Beschermen zonder af-schermen
Albert Camus over revolte en gematigde burgerlijke ongehoorzaamheid
Crisis Zonder Oordeel
Besluit: Van ik naar wij
Vrijheid tegen wil en dank
Een einde aan de eindtijd
Een pleidooi voor historisch begrijpen
Zelfzorg en opofferingsmoraal
Verdien je vanuit moreel oogpunt wat je financieel...
Waarom net deze tijd Habermas nodig had
Religie en de moderne tijd
Waar komt moraliteit vandaan? Een dialoog in mij
De vele levens van Ludo Abicht
Onvrije wil
Bladwijzers in Boek Europa
De maakbare mens
De les van Gyges
Het gebrul van de onheuglijke waterval (II)