Jacques Lacan – De eindigheid van de menselijke existentie

Paul Moyaert

Jacques Lacan

De eindigheid van de menselijke existentie

In deze presentatie van Lacan wordt aangetoond hoe zijn ’terugkeer naar Freud’ en zijn interesse voor het structuralistische verklaringsmodel moeten begrepen worden vanuit zijn bekommernis om fenomenen met betrekking tot de menselijke eindigheid te beschrijven. In het besef van zijn eigen eindigheid ontstaat in de mens terzelfdertijd het enigermate destructieve verlangen om zich van zijn eindigheid te bevrijden. Lacan (Jacques) : de eindigheid van de mensel. existentie (1990)

verschenen: Maart 1990, blz. 489

jaargang: 57/06

Het gebrul van de onheuglijke waterval (II)
Het gebrul van de onheuglijke waterval (I)
Een vergeten stem in de receptie van Heinrich...
Ethiek in praktijk en theorie van de gezondheidszorg
Verstond Tocqueville de democratie?
Waarom we bang zijn
De Trumpfluisteraar (III)
De Trumpfluisteraar (II)
De Trumpfluisteraar (I)
Waarheid en leugen: hedendaagse uitdagingen
Verlichting versus modernisering
Vrede als plicht
Quinten Weeterings en de Posthistoire
Waarover we het hebben, als we het hebben...
Schuld zonder boete. Zijn regels slechts vrijblijvende suggesties?
De tweespalt van de tijd
Het geluk van nabijheid. Hannah Arendt over vriendschap...
‘Eén van de grootste geschenken van deze wereld’
Over de homo authenticus van Gilles Lipovetsky
De musicerende Socrates
Filosofie als radicale reflectie
Mors immortalis. Of, hoe de dood voor ons...
Het einde en het begin van de geschiedenis
Pascal postuum II: Januari 1670
Pascal postuum I: Januari 1670
Begrensde Tolerantie, Botsende Meningen
Einstein ontmoet Kafka
De onvervalste ‘vrouwelijke natuur’
Hoeveel werkelijkheid kan de hedendaagse filosoof nog verdragen?...
Nostalgie naar de ware wereld